Sevgili kocamın kullandığı ve benim de çok sevdiğim, evde sırf hoşuma gittiği için kendi kendime tekrar bile ettiğim “hanımköy”den geldik sıcacık (!) evimize. Çok güzel 3 gece 4 gün geçirdik. Deliler gibi annecik yemekleri yedik, geç saatlere kadar üşüyerekten yıldızları izledik, dağ bayır gezip börtü böceklerle oynadık, dalından koparıp karnımız ağrıyana kadar kiraz yedik, bol bol fotoğraf çektik.
Her yıl en az bir kez köye gitmeye çalışıyorum. Orayı hep çok sevdim. Babaannemi kaybettikten sonraki seneler gitmek zor gelse de zamanla tekrar keyif almaya başladım. Ancak büyüdükçe daha az gidip daha çok özlemeye başladım sanırım. Özellikle Haziran kapıyı çalar çalmaz köye giden anne ve babamla orda vakit geçirmeye çok ihtiyaç duyduğumu farkettim.
Geçirdiğimiz haftasonu hem onlara hem bize çok iyi geldi. En kısa zamanda tekrarını yapmak için sözleşip evimize döndük…
Dip not:
Bir Çerkez köyünden bahsettik, yemeklerinden bahsetmezsek olmaz. 3 gün içinde annemin yaptığı leziz yemeklerin listesi:
Baaeste-Şips (Haşlanmış tavuk eti ve onun suyu ile hazırlanan sos, bulgur lapası, tereyağlı sos)
Lıbje (Düğün yemeği, kuşbaşı et ile yapılan bir tür yahni)
Delen (Sobanın fırınında pişmiş, reyhanlı patates harcı ile açılmış börek türü)
Koyjaupha (Taze kaymak, çerkez peyniri, süt, yumurta, tereyağıve mısır unu ile hazırlanan enfes kahvaltılık)
Dip not 2: Yemeklerin tariflerini yazamıyorum, çünkü bilmiyorum. Annem ve ablamın ellerine su dökemeyeceğim için yapmayı hiç denemedim. İlle de yapmak istiyorum diyen olursa tarifi onlardan alır yazarım.
Geçtiğimiz haftasonu çokca güzel vaktit geçirdik. süper insanlar olan Poyrazoğlu ailesi misafirimiz oldu. Bolca sohbet edip bolca Zeynep sevdik , uzun sohbetlere daldık ve çok sayıda fotoğraf çektik.
Oldukça düzenli bir plan yapmıştık. Çünkü zaman kısa, yapılacak etkinlik çoktu. Bazı şeyler eksik kalsa da güzel vakit geçirdiğimizi düşünmekteyim.
Bir yandan da herşeyi yapamamış olmak onların tekrar gelmesi için bir bahane olabilir diye düşündük.
Böylesine güzel zaman geçirip eğlensek de kocam ile oldukça dikkatli bir şekilde “anne-baba olmak , çocuk olmak “ı yakından inceledik. Bizim için ideal birer örnek olduklarını söylememiz gerekir.
Karı-kocadan oluşan ailemizin büyümesi yolunda bizim için faydalı bir staj niteliği taşıdı bu bir kaç gün.
Ancak bir çok şey izlemekle, dinlemekle olmayacak ve tamamlanmayacak. O harika duygular yaşanmadan hiç de tahmin edilesi duygular değilmiş, en çok onu anladık.
Biz Zeynep ile sadece bir haftasonu geçirdik ve burda kalan tişörtünü koklamaktayız .
Anne-babası O’na sahip oldukları için, Zeynep ise böyle güzel kalpli ebeveynlere sahip olduğu için çok şanslılar…
önceki yazlar kadar hevesle tatil beklediğim bir yaz olmadı bu yıl. haftada 3 gün çalışmanın az yorgunluğundan olsa gerek. yine de 1 haftalık ultra herşey dahil sistemine kolu kaptırmayı düşünüyorduk.
sevgilimin böbreklerindeki minicik taşlar tam da tatile çıkacağımız gün hareketlendiler. bolca su, fundalı avakoda çayları ile doktor kontrolunde bir kaç hafta ile tatile giriş yaptık. evde alakart restrondaki yemeklere benzer şeyler yaptım, deniz kokulu oda parfümleri ve deterjanlar kullandım, gün içinde hindistancevisi kokulu güneş kremleri sürüp gezdim ki sevgilim kendini kötü hissetmesin.
sağlık sıkıntılarından kısmen de olsa kurtulunca antalya yolu üzerinde, taşucu’ndan hemen sonraki boğsak köyüne gittik. 3 günlük ufacık bir tatil yaptık. kaldığımız yer yaklaşık 40 yıldır orda bulunan güzel bir oteldi. 5 yıldızlı otellerdeki kalabalık döngü yoktu. herşeyden önemlisi denizi ve doğası harikaydı. hafta içi gittiğimiz için çok daha keyifli oldu. sahilde uzanıp tam karşımızdaki dana adasına ev yapma hayalleri kurduk, gece yıldız izi fotoğrafları çekmeye uğraştık ve en kısa sürede tekrar oraya gitmek için can attık…
çok yorulmanın geri dönüşümü kız kıza bir tatil oldu. kocalarımız geride bırakıp iki evli hanım olarak 5 günlük gayet huzurlu ve dinlendirici bir tatil yaptık. sabahları erkenden kalıp denize ilk giren olup bolca yüzdük, otobanda çekirdek çitip kendi halimize gülüp kaymaklı künefesine tavla oynadık. önümüzde bizi bekleyen dershanesiz bir yıl için biralarımızı tokuşturduk, öğrencilerimize kadeh kaldırdık.
sanki aileleriyle tatil yapan iki küçük kız gibiydik…