evde kurgu fotografı çekmek için deli oluyordum ama sandığım kadar kolay değilmiş.hele ki evdeki tüm aydınlatmalar beyaz ışıksa çok daha zormuş.
benim sevgili modelim ve ben evdeki zor koşullara aldırış etmeden yaklaşık 7 saat çekim yaptık.
bir hafta öncesinden kumaşçılar çarşına gidip aldığım rengarenk tüller, satenler kısmen de olsa işe yaradı. ah bir de onları alırken esnafa anlatabilseydim derdimi.
saten kumaşa perde halkası dikmeleri için o kadar uğraştım ki, dikmediler!
-abla bundan perde olmaz,
-abla eni boyu uymaz
-bak abla şurdan 5 metre fon keselim sana
diyip beni deli ettiler ama hepsini aldım sonunda. annecikim dikti halkalarını ama bu sefer eş dost dine evde studyo kurdu diye şık şık giyinip gelmeye kalktı; akını zor durdurduk. çekim esnasında ev tepetaklak oldu, ben koltuktan düştüm, Alp pasta istedi, ucuz tripod parçalanıverdi, taner‘in hediyesi ledlerim ve piller kayboldu, tek elle makinayı tutup diğeriyle ışık tutcam diye parmağım şişti, her karenin ardında betül ile heycanla bakıp gülerken çok vakit kaybettik, uykusuz kaldık; bir yandan da çok eğlendik.
ama ben sonuçları sevdim, ışık sistemi ile biraz daha uğraşınca iyi şeyler çıkabileceğini gördüm…