Yaşadığım bu süreç beni korktuğum gibi endişeli, sıkıntılı yapmadı, aksine huzurlu ve sakin oldum. sadece ota boka ağlamak ve ara ara şiddetlenen sırt ağrıları dışında herşey harikulede geçmekte.
Bir elimde havuç, diğer elimde elma, kulağımda güzel müzikler, aklımda hep bebek, yanımda sevgilim, ailem ve bu keyifli zamanlarda hep yanımızda olan güzel dostlar.
E ben bunun için de ağlarım ki şimdi…
“Rüzgara kapılmış gidiyorum ben, ne olacak bu işin sonu ne olacağım ben… dü dü duu duuü…”