Belli bir yaÅŸa gelince eskiden “büyük”lerden duyduÄŸum bir çok ÅŸeyin gerçek olduÄŸunu anlıyorum. Hiç kızmayacağımı düşündüğüm ÅŸeylere kızıyor, hiç yapmam dediÄŸim ÅŸeyleri yapıyorum ve iÅŸin garip yanı bunlar beni hiç rahatsız etmiyor! 30 yaşına az bir ÅŸey kalmışken iyice “büyümüş” hissediyorum. Lakin son bir kaç aydır kafam çok ama çok karışık.
Mevzu ; iş-güç. Şu an [...]
evimden, sevgilimden uzak kalmak sandığımdan daha zor artık. çok sevdiÄŸim ÅŸeyleri de yapsam bu uzak duruÅŸ beni yordu. yeni yaşımın yeni günlerini sevgilimden uzak bambaÅŸka bi ÅŸehirde geçirmeyi sevmedim. bir kaç arkadaşımın hazırladığı güzel süpriz beni çok mutlu etse de evimde olmalıydım. ÅŸimdi burdayım, mutluyum…
hiçbir ÅŸeye yetiÅŸemiyorum, çok ÅŸey yapıyorum, çok zor odaklanıyorum, odaklanınca takılıp kalıyorum, burda vakit geçirmek istiyorum, bir yandan arkdaÅŸlarımı ihmal edip, diÄŸer yandan derslerimi yetiÅŸtirmeye çalışıyorum, annemi özlüyorum, kocam çağırıyor 4 günden beri izleyemediÄŸimiz filmi izlemek için. yazamıyorum, yaÄŸmur yağıyor, ÅŸemsiye bile alamıyorum… vakit yok…puff!
üzerime karanlık çöküyor gibi. yolda yürüken, yemek yerken, film izlerken birden o fotografdan uzaklaşıyor uzaktan izliyorum yaptıklarımı. upuzun bir yolda kayboluyorum sonra. farkında olmadan kırıp döküyorum kendimi ve onu. kim haklı kim haksız bilmeden… cevabı yok çünkü sorularımın ne ben ne baÅŸkası yanıtlayamıyor bunları.ben aÄŸlarken o uyuyorsa bu adil mi?
insanlarla uÄŸraÅŸmaktan beni o kadar [...]