Aylardır csi izlemekten neredeyse hiçbir şey izlemez hale gelmiştim. Çünkü ben fena takıntılıyım bitmesi için. En sonunda csi las vegas’ın tüm sezonlarını bitirip haftalık izlemeye geçtim. Csi ny için de ara ara zaman ayırıyorum. Zira tüm sezonların altyazısı bulunmuyor ve bir çok bölümünü de cnbc-e’den izlemiştim.
Dün akşam çok uzun süredir izleyecekelerimiz listesindeki J.J. Abrams, Alex Kurtzman, Roberto Orci üçlüsünün yazıp yönettiği Fringe dizisine başlamış bulunmaktayım.
Dizi sanki Lost ve Alias karışımı. Alias’daki ajan-çift taraflı ajan, fbi ve cia içindeki kötülere dem vururken Lost’daki sayı çılgınlığı, ölüp dirilme temaları var. Hatta Massive Dynamic şirketinin Dharma Initiative olduğundan şüphelenmiyor değilim. Aslında modern X Files bile diyebiliriz.
Fringe’de Peter Bishop rolündeki yakışıklı adam Joshua Jackson; eskilerden bildiğimiz Dawson’s Creek‘in Pacey Witter‘i. Ayrıca ilk bölümdeki kötü adam; Changeling filmindeki kötü adamın ta kendisi. son olarak Lord of The Rings’den hatırlayacağımız Kral Denethor rolundeki John Noble bu dizide kırık bilim adamı Walter Bishop olarak karşımıza çıkmakta.
Şu an 2. sezonu devam eden dizinin ilk sezonunu eminim bu hafta bitireceğim (:
weeds‘den tanıdığımız mary louise parker, sopranos‘dan tanıdığımız james gandolfini, bir çok yerden tanıdığımız susan sarandon, fatboy slim klibindeki muhteşem dansıyla aklımızdan çıkmayan christopher walken, titanik kızı kate winslet‘i bir araya getiren john turturro filmi. kaç zamandır izleyeceklerimiz listesindeydi. birazdan izlemeye başlayacağız.
az önce sevgilimle filme gözatarken çalan eski şarkı filmin müzikal havasının da etkisiyle salladı beni.
“…everyday i wake up,then i start to break up, knowing that it’s cloudy above…“
dorothy-shoes fransız, 28 yaşında. tiyatro oyuncusu, grafik tasarımcısı, fotoğrafçı.
ama asıl tanımları; fikir canavarı, hayal avcısı, fotoğraf perisi, zeka küpü, sıyrık balata, hayran olunası yetenek.
teknik anlamdaki fotoğrafçılık kısmını kendi başına halledip ilk sergisini 2006 da Belçika’da açmış.
ben ilk deviantart’da gördüm ve o zamandır epeyce ilgi ile izlemekteyim. çalışmaları içine girip kaybolup arada nefes almaya çıkıp geri kaybolmayı gerektiren şeyler.
son yıllarda beni en çok etkileyen karelerin hepsinin sahibi de desek yeridir.
kış boyunca çok az televizyon izledim, o zamanlar da ya sevgilimin çaldığı ve benim evde tembellik yaptığım akşamlardı ya da evde yakınlarımızdan birilerinin bulunmasıydı.
evlendiğimizden bu yana o kadar çok dizi izlemişiz ki. bunun sorumlusu ise bize balayında lost dvdlerini hediye yollayan çekirgedir.
Böylece son 3 yıldır epeyce dizi izledik.
bu dizilerden bir kısmı halen devam etmekte, bir kısmının çekimlerine ara verilmiş, bir kısmının da altyazıları yok.
hal böyleyken ve ben dizi izlemeye çok alışmışken sevgilim bana bir güzellik yaptı. hep duyduğum ama hiç izlemediğim sex and the city ve friends dizilerinin tüm sezonlarını çekti.
ben sex and the city ile başladım. günde bazen 6-7 bölüm izleyerek bir ayda tüm bölümlerini bitirdim ve hemen ardında sinema filmini de izledim. carrie, sam, miranda, charlotte ile artık akraba gibiydim. ara ara rüyalarıma da girmedi değiller (:
hemen ardından friends‘in tüm sezonlarını yine 1-1,5 ay içinde izledim.ne yazıkki onun sinema filmi yok. bu sefer ise chandler, monica, rachel, phoebe, ross ve joey ev arkadaşlarım olmuştu.
şimdiki yeni takıntılarım lipstick jungle ve weeds.
bu sabah digitürk’te rastladım life is wild dizisine. hem de ilk bölümüne denk geldim. başını biraz kaçırdım ama sonrasında çok sevdim.
diziyi kısaca özetlersem;
Amerika’da yaşayan bir karı kocanın başka eşlerden olan çocuklarıyla kurdukları aile üzerine. veteriner bir baba ve onun 2 çocuğu, avukat bir anne ve onun iki çocuğu güney afrikaya bir yıl boyunca yaşamaya gidiyor. şehir hayatından vahşi bir belgesele dönen yaşamları ailenin büyük kızı tarafından anlatılıyor.
digitürk’te geçen sezon oynamış, benim izlediğim tekrar olsa gerek. lassie ve flipper dizilerini anımsattı hatta biraz.
edit: yazıyı yayınlamayı unutmuşum, dizinin 3 bölümünü izledim, safariye çıkmış o.c. gibi geldi biraz ancak zaman geçirmek için izlenesi.
dünden beri adanaya yağan yağmur herşeye iyi geldi…
fırından çıkan sıcacık kurabiyeler, öpücüklü fincanımdaki çay, balkonda yağmur sesi ve kokusunda çok iyi gidiyormuş.
güzel bir pazar günü güzel sarı tuna okuyup, yan odadaki sevgiliye pencereden gülümseyip azıcık üşümek ne hoş…
yaz ayını sevmeme neden olan dünyanın en rahat şeyleri bu parmak arası terlik ve ayakkabılar. ancak topuksuz, mümkünse siyah ya da kahverengi olmalı. dümdüz ve çok sade…
keşke kış için parmak arası botlar da olsa… (:
ancak ben uzun süredir televizyonu sadece belli dizileri izlemekte kullandığım için ne yazıkki haberim olmamış.grup hakkında daha aydınlatıcı bilgiler burda ve şurda yer almakta. albümleri ise myspace sayfalarında.
van morrison için ekşi’de insanı ay ışığında dans ettiren adam demişlerdi :)