Bebeğim tüm odayı saran, tek nefesi ile insanı başka evrenlere götüren kokusu ile uyuyor.
Yorucu bir iş günü sonrası eve gelip onun gülen , anneyi özlemiş gözlerini görüyorum, kucaklıyorum. Çok acıkmış oluyor ben gelene kadar, emziriyorum hemen, o esnada çoraplarını çıkarıp ayakları ile oynuyorum, arada bir bana bakıp karnını doyurmaya devam ediyor. Sonra uzun bir süre eğleniyoruz sevgilim, oğlum ve ben. Ah bu üçlüye bayılıyorum!
Gözlerinin içi ışıldıyor her bakıştığımızda, arada sevgilim beni öperse şaşkın şaşkın bize bakıyor biz de hemen onu öpücük yağmuruna tutuyoruz; gülüyor, ayaklarını havalara kaldırıp mutluluk sesleri çıkarıyor. Biliyorum çok mutlu bir bebek şu an. Hissediyor bizim ona olan aşkımızı, aşk bebeği olduğunu biliyor.
Küçükken aşık olunca hep ismini bir yerlere yazar durur ya insan, derste tahtaya hep wrzl-rzgr-wrzl-rzgr yazasım geliyor ve yazıyorum da=)
Çok aşık oldum ben sevgilime, onunla çok mutluydum hep. Mutluluğun ölçüsü yokmuş, sandığımın binlerce kat fazlası olabilirmiş, şu bir kaç gündür bunu anladım.
Bugün 30 yaşına girmiş aşık bir kadınken bir kaç gün önce bir de anne oldum ben! küçücük bir varlık hayatımıza girdi. Eve gelip onu yatağa yatırana kadar rüya gibiydi herşey; ben yeniden doğdum.
O yatakta, odamızda onu görmek herşeyi gerçek kıldı. çok güzel bir rüyadan uyanıp ah keşke rüya olmasaydı dedim ve olmadı, herşey birden gerçek oldu. Hayatımda hiç tatmadığım duygular içimden taşıyor. anlatmaya çalışmak, yazmaya çalışmak çok zor…
Bebeğimize bakıyorum, ellerine, saçlarına, parmaklarına; öyle bize ait ki. Her baktığımda sevgilimden bir şey görüyorum onda. Ne güzel tasvir etmiş kocam; bir aşkın ete kemiğe bürünmesi bu işte…
Yaşadığım bu süreç beni korktuğum gibi endişeli, sıkıntılı yapmadı, aksine huzurlu ve sakin oldum. sadece ota boka ağlamak ve ara ara şiddetlenen sırt ağrıları dışında herşey harikulede geçmekte.
Bir elimde havuç, diğer elimde elma, kulağımda güzel müzikler, aklımda hep bebek, yanımda sevgilim, ailem ve bu keyifli zamanlarda hep yanımızda olan güzel dostlar.
E ben bunun için de ağlarım ki şimdi…
“Rüzgara kapılmış gidiyorum ben, ne olacak bu işin sonu ne olacağım ben… dü dü duu duuü…”
Yaklaşık 1 yıldır devam ettirdiğimiz proje nihayet tamamlanıyor.
Adana’nın 5 başarılı kadını ve onları fotoğraflayacak 5 fotoğrafçıdan oluşan bir ekiple 8 Mart’ta sergi açmak üzere bir araya geldik.
Başlangıçta kişilerle bağlantı kurmak zor olur mu, kabul ederler mi, rahat çalışmamıza izin verirler mi diye çok düşündük ama nihayetinde proje tamamlandı.
Fotoğraflar hazır, katalog baskıya verildi, afiş ve davetiyeleri dağıtmaya başladık bile. Herşey bu zamana kadar pek de sorun çıkmadan devam etti. Bunda en büyük etki ekibimizin iyi olmasıydı sanırım.
Ben kendimi diğer arkadaşlarımdan şanslı hissediyorum, zira birlikte çalıştığım Ahenk Demir ile geçirdiğim her an çok eğlenceli ve çok verimliydi. Özellikle hamile olmam çekim yaparken beni ne kadar zorladı ise Ahenk Hanım işleri benim için hep kolaylaştırdı. Herşeyden öte hayat boyu görüşmek, sohbet etmek isteyeceğim çok kıymetli bir dost edindirdi bu proje bana.
Haftaya fotoğraf baskılarını alıp sergi salonuna asma işi dışında pek bir işimiz kalmadı. Sergi gününün sabırsızlıkla bekliyorum…
Davetiye ve afiş için şurdan lütfen =)
10. yılımız için bize verilen en, ama en güzel hediye…
Kısacık bir süre de olsa biraz dinlenecek, biraz gezecek, epeyce çerkez yemeği yiyeceğiz…
Portre fotoğrafları çekmek inanılmaz güzel bir iş. Geçirdiğimiz bir kaç ayı bu anlamda çok iyi değerlendirdim. Ancak hala fotoğraf çekmeye çok açım!
Son zamanlarda insanlara baktıkça; bu kişinin fotoğraflarını çekmeliyim, şöyle bir kadraj oluşturmalıyım diye düşünemeden edemiyorum.
Bir televizyon dizisi oyuncusu, haber spikeri, bir şarkıcı, yolda rastladığım biri, marketteki kasiyer, üniversitedeki hocam, rüyamda gördüğüm ve aslında hiç olmayan insanlar diye liste uzuyor da uzuyor.
Ben de kendime fotoğraflamak istediğim 10 yabancı ünlü, 10 yerli ve 10 ünsüz listesi oluşturmaya karar verdim.
Liste için bir miktar düşünmem gerekecek.
Zira bu 10′lu takımlardan tamamladığım olursa kendim için çok büyük bir şeyi becermiş olacağım. Sonrasında ne mutlu bana!
Geçtiğimiz haftasonu çokca güzel vaktit geçirdik. süper insanlar olan Poyrazoğlu ailesi misafirimiz oldu. Bolca sohbet edip bolca Zeynep sevdik , uzun sohbetlere daldık ve çok sayıda fotoğraf çektik.
Oldukça düzenli bir plan yapmıştık. Çünkü zaman kısa, yapılacak etkinlik çoktu. Bazı şeyler eksik kalsa da güzel vakit geçirdiğimizi düşünmekteyim.
Bir yandan da herşeyi yapamamış olmak onların tekrar gelmesi için bir bahane olabilir diye düşündük.
Böylesine güzel zaman geçirip eğlensek de kocam ile oldukça dikkatli bir şekilde “anne-baba olmak , çocuk olmak “ı yakından inceledik. Bizim için ideal birer örnek olduklarını söylememiz gerekir.
Karı-kocadan oluşan ailemizin büyümesi yolunda bizim için faydalı bir staj niteliği taşıdı bu bir kaç gün.
Ancak bir çok şey izlemekle, dinlemekle olmayacak ve tamamlanmayacak. O harika duygular yaşanmadan hiç de tahmin edilesi duygular değilmiş, en çok onu anladık.
Biz Zeynep ile sadece bir haftasonu geçirdik ve burda kalan tişörtünü koklamaktayız .
Anne-babası O’na sahip oldukları için, Zeynep ise böyle güzel kalpli ebeveynlere sahip olduğu için çok şanslılar…
Sevgili kuzeninim hediye ettiği Lomo Fisheye makina sayesinde Lomography delisi oldum çıktım. Bu makinalar ile çekim yapmanın tadı bambaşka. Hele filmleri kendiniz yıkıyor ve basıyorsanız çok daha güzel ve özel oluyor yaptığınız iş. Şahsen ben deli gibi heyecan duyuyorum. Özellikle lomo’nun beklenmedik sonuçları çok şaşırtıcı oluyor. Lomo makinamın yanında çok kocaman ve ürkütücü görünen Canon 5D yi elime alınca Lomoya ihanet etmiş gibi hissetsem de ikisinden de vazgeçemiyorum. Bir yandan herşeyi kontrol edbildiğiniz ve fotoğrafı hemen görebildiğiniz Dslr makina, diğer yanda ışığın, rengin, anın tamamen kontrolsuz ve kötü kalitede kaydedilmesi var. İşte heyecan da burda. (örnekler için burdan lütfen)
Bu oyuncak gibi fotoğraf makinalardan bir çoğunu almak epeydir aklımda.
Açıkcası ben tüm lomo makinaları kullanmak istiyorum. Bütçeme uyduğu sürece her ay bir tanesini alma niyetindeyim. Ancak biraz daha zaman gerekli. Zira tüm ekipmanımı yeniledim; 5D body ve 17-40mm objektif aldım, evdeki stüdyoyu dekore ettim, ışık sistemi aldım vs. vs.
Bu arada makinaların Lomography.com fiyatı biraz yüksek. bunları E-bay’dn almak daha karlı olur gibi. Hem kullanılmış olması koleksiyon oluşturmak için çok daha iyi olacaktır. Hatta B&h Photo fiyatları bile daha uygun.
Ayrıca şurda Lomography ile ilgili güzel bir yazı var. Burda da benim lomo fisheye çekimlerim bulunmakta.
Bir alıntı yaparak sergi haberi de vermek istiyorum. Facebook üzerinde link var, onun dışında bir link bulamadım.
“Lomografi nedir?
Her şey, 1990’lı yılların başında Viyana’da öğrenci olan Matthias Fiegl ve Wolfgang Stranzinger isimli iki arkadaş tarafından keşfedilen küçük esrarengiz bir Rus fotoğraf makinası olan Lomo Kompakt Automat ile başladı. Viyana’da sessizce ve spontane olarak başlayan bu fotoğraf macerası bugün sayıları milyonlara yaklaşan amatör Lomo kullanıcısı sayesinde sosyo-kültürel bir harekete dönüşmüş durumda. Sınırları, kuralları, planları, hatta netlik, doğru kadraj gibi teknik sınırlamaları dahi reddederek en sıra dışı durumlarda en sıra dışı pozları mümkün olduğunca fazla pozlamayı hedefleyen Lomografi akımının sonucu, yüzbinler tarafından çekilmiş otantik, renkli, çılgın, birbirinden eğlenceli enstanteneler ve Lomo duvarları oldu. Bugün 500.000’i aktif üye olmak üzere sayıları milyonları bulan Lomoseverlerin arasında Brian Eno, Moby, Robert Redford, Rosie O’Donnell, David Byrne, Chick’s on Speed, Pulp, Underworld, Daft Punk ve Jeff Bridges gibi ünlü isimler de yer alıyor.
Yıllardır moda, reklam ve sanat fotoğraflarıyla tanıdığımız 5 ünlü fotoğrafçı; Sıtkı Kösemen, Şenol Altun, Candaş Arın, Yağmur Kızılok ve Mehmet Erzincan‘ın lomo objektifinden yakaladıkları Lucca Art’da…”
Kendime not:
“wishlist”
- Diana F + Deluxe Kit
- SEAGULL TLR RED / GOLD
- 35MM LOMOGRAPHIC FILM (400-800 asa)
- HOLGA Starter Kit
- FUJI INSTANT MINI 7S CHOCO
- OKTOMAT
- PINHOLE ART DIY 135
dünden beri adanaya yağan yağmur herşeye iyi geldi…
fırından çıkan sıcacık kurabiyeler, öpücüklü fincanımdaki çay, balkonda yağmur sesi ve kokusunda çok iyi gidiyormuş.
güzel bir pazar günü güzel sarı tuna okuyup, yan odadaki sevgiliye pencereden gülümseyip azıcık üşümek ne hoş…