Yaşadığım bu süreç beni korktuğum gibi endişeli, sıkıntılı yapmadı, aksine huzurlu ve sakin oldum. sadece ota boka ağlamak ve ara ara şiddetlenen sırt ağrıları dışında herşey harikulede geçmekte.
Bir elimde havuç, diğer elimde elma, kulağımda güzel müzikler, aklımda hep bebek, yanımda sevgilim, ailem ve bu keyifli zamanlarda hep yanımızda olan güzel dostlar.
E ben bunun için de ağlarım ki şimdi…
“Rüzgara kapılmış gidiyorum ben, ne olacak bu işin sonu ne olacağım ben… dü dü duu duuü…”
weeds‘den tanıdığımız mary louise parker, sopranos‘dan tanıdığımız james gandolfini, bir çok yerden tanıdığımız susan sarandon, fatboy slim klibindeki muhteşem dansıyla aklımızdan çıkmayan christopher walken, titanik kızı kate winslet‘i bir araya getiren john turturro filmi. kaç zamandır izleyeceklerimiz listesindeydi. birazdan izlemeye başlayacağız.
az önce sevgilimle filme gözatarken çalan eski şarkı filmin müzikal havasının da etkisiyle salladı beni.
“…everyday i wake up,then i start to break up, knowing that it’s cloudy above…“
ancak ben uzun süredir televizyonu sadece belli dizileri izlemekte kullandığım için ne yazıkki haberim olmamış.grup hakkında daha aydınlatıcı bilgiler burda ve şurda yer almakta. albümleri ise myspace sayfalarında.
van morrison için ekşi’de insanı ay ışığında dans ettiren adam demişlerdi :)
ve cenk durmazel albüm çıkardı, albümün adı; “kendi adını taşıyan ilk albüm”
daha fazla bilgi için buraya bakmak yeterli.
Click here to view the embedded video.
işte aşağıdaki şarkı bunları düşünmemi sağladı, iyi hissettirdi bana, babamla konuşmak, sevgilime sarılmak, elma yemek, bir şişe şarap içmek, bir daha eve iş getirmemeye karar vermek, değersiz insanları flu görmek de işe yaradı aslında…
ayna yansıması değil bunlar, pürüzüli yüzeylerde oluşan yarım yansımalr, gelme açısı normale dik değil yani…yolda yürürken kim bakmaz vitrindeki, pencereki yansımasına? ben küçük olduğumda bir küçük su birikintisi bulunca yerde eğilir ordaki yansımaları izlerdim , minik bir çöple şekiller verir gülerdim, ağzım yamuk olur gözlerim kayardı belki ama ben gülerdim. kendimi dışarıdan hiç göremeyeceğim, yüzümü benim dışımda herkes görecek ama ben hayatım boyunca sadece yansımalarıma bakacağım…
bu yansımaların üzerine şu Yansımalar dinlenmeli belki iyi gelir , belki içimize yansıtır dışımızı ya da dışımızı veririçeri…
dün gece bara gittim, müzik dinledim, bira içtim, chroma ile sohbet ettim.eve gelirken sarhoşmuydum? eh işte biraz…sevgilimi dinlemek ve izlemekten yılardır keyif aldım ve her seferinde bi daha aşık oldum ona. evdeki gitar, anfi, gitar teli, keyz, kablo karışıklığına her nekadar vızlasam da ben bunu çok seviyorum
kocam sen hep çal, ben hep dinleyeyim…
dinledim, dinle, dinleyin, dinlesinler…vargas blues band adında bi grup, müzikleri fıstık yeşili, 15 albumleri var ‘ben neden bu kadar geç keşfettim’ diye hayıflanmama sebep bu da!
7 kişiden oluşuyor bu ispanyol grup, kurucusu javier vargas, son albümleri olan Love, Union, Peace oldukça keyifli , albümde benim favori parçam Sad Eyes oldu, biraz daha ayrıntılı bilgi isteyenler şurdan, şarkılarını dinlemek isteyenler burdan buyursunlar