her ne kadar önceleri inkar etsem de evet ben de ayakkabı hastası kadınlardanım.
işte burda satılan şirin, deli pabuçların hepsini ben çok sevdim. hatta onlara uygun çantalar bile dikebilirim.
yurtdışında şurda satılmakta. fiyatları yüksek sayılır. Türkiye’de satılıldıklarını sanmıyorum, ama edinmek isterdim.
acaba düz bir ayakkabıya çıkartmalarla bu etki verilebilir mi düşündüm ama; sanki olmaz…
sabahları çok kere başıma gelmiştir, uyandığımda yüzümde kocaman bir iz! şekilsiz ve kocaman bir yara izi gibi. ne izi tabiki yastık izi, katlanmış çarşaf izi, kendi elimin izi vs.vs. bir an önce geçsin diye sadece dua etmek gerekir çünkü yapacak hiç birşey yoktur! çünkü hemen geçmez! ne fondoten ne pudra, asla işe yaramaz. geçecek bir şey değildir, hem kırmızı hem çıkıntılı! ama ben bu yastığa bayıldım. işe geç kalıp aceleyle yüzünüzde bu izle gittiğinizi düşünün. ne büyük bir eğlence kaynağı çevrenizdekiler için. suratımda, kolumda, ya da elllerimde oluşan şekillerle sevgilimden uyurken mesaj almak aslında çok da keyifli olurdu, lakin o sabah işe gitmemem gerekebilirdi.
2 numaralı yastık:
kış aylarında çok hastlanırım ve hep burnum akar, burnum akmasa bile tüm ağlama zamanlarım gece yastıkla buluştuktan sonraya denk gelir ve bu yüzden yastığımın altı kağıt mendillerle dolu olur. kimi temiz kimi kirli, orasını fazla kurcalamamak gerek. eğer önceki geceden kağıt mendil kalmamışsa buz gibi soğukta titreye titreye mutfaktan peçete almam gerekir ya da çocuklar gibi direk kol ağızlarına baş vurmak. her şekilde kötü yani.
işte bu iki numaralı yastık benim bu sorunumun çözümü olmakta. tasarlayan her kimse gözlerinden öpmek istiyorum mümkünse. sipariş etmek zor olacak gibi, fiyatı 85$. o yüzden anneme gösterip onu ikna edip böyle bir yastığa sahip olmak istiyorum…
3numaralı yastık:
son yastığım ise benim ve benim gibi uyurken müzük dinleyen insanların çektiği
bir sıkıntıyı ortadan kaldırmak üzere tasarlanmış olup aslında çok basit bir mantığa dayanmakta. her ne olursa olsun fikir sahibi olamadığım için kıskançlık yapmayı bir kenar bırakıp yine takdir etmem ve en kısa zamanda böyle bir yastık edinmem gerekecek. aksi takdirde kulaklık kulağımı ağrımaya, bir kulağımın daha az diğerinin daha çok duymasına, göndüğüm zaman mp3 player’ımın yere düşmesine, ya da yatakda kaybolmasına katlanmam gerekecek…
baktım da şurda yer alan müzikli yastık günümüz teknolojisine sanki biraz daha uygun.
evet itiraf ediyorum çok kıskanıyorum tasarımcıları, çok akıllıca işler yapıyorlar, akıllıca olmasının en büyük özelliği çok kullanışlı ve çok basit mantıklara dayanması. ama ben ne yapcam; hemen yatak dolabımdan bir yastık çıkarıp içini kağıt mendille, hatta biraz da makyaj pamuğuyla dolduracağım ve üzerien ‘günaydın kendim, günaydın sevgilim’ yazısını işleyeceğim, sonrada yastığın bir yerinden bir delik açıp mp3 player’ımı içine yerlerştireceğim :)