DÄ°NEMÄ°Z

evimden, sevgilimden uzak kalmak sandığımdan daha zor artık. çok sevdiÄŸim ÅŸeyleri de yapsam bu uzak duruÅŸ beni yordu. yeni yaşımın yeni günlerini sevgilimden uzak bambaÅŸka bi ÅŸehirde geçirmeyi sevmedim. bir kaç arkadaşımın hazırladığı güzel süpriz beni çok mutlu etse de evimde olmalıydım. ÅŸimdi burdayım, mutluyum…

almanak 07 ocak 2007 ilk evlilik yıldönümümüz. beren bebeğin doğumu. düğün borçlarının bitişi dişçiye gitmeliyim şubat 07 yoğun ders progamı ve ilk istifa etme fikri sıkıntılı iş ortamı mart 07 yorucu özel dersler, sağlık problemleri canon mu nikon mu?

ne çok ÅŸey kaçırıyorum, ne çok ÅŸey olup bitiyor çevremde ve yetiÅŸemiyorum, konsantre bir hayat sanki bu, deriÅŸimi çok yüksek… arada bir nefes almaya çalışıyorum sıyrılıp. ÅŸimdi kucağımda bilgisayarım gözlerimden damlayan uyku, yarının bugünden daha da yoÄŸun olacağının verdiÄŸi hafif mide aÄŸrısı…

hiçbir ÅŸeye yetiÅŸemiyorum, çok ÅŸey yapıyorum, çok zor odaklanıyorum, odaklanınca takılıp kalıyorum, burda vakit geçirmek istiyorum, bir yandan arkdaÅŸlarımı ihmal edip, diÄŸer yandan derslerimi yetiÅŸtirmeye çalışıyorum, annemi özlüyorum, kocam çağırıyor 4 günden beri izleyemediÄŸimiz filmi izlemek için. yazamıyorum, yaÄŸmur yağıyor, ÅŸemsiye bile alamıyorum… vakit yok…puff!

üzerime karanlık çöküyor gibi. yolda yürüken, yemek yerken, film izlerken birden o fotografdan uzaklaşıyor uzaktan izliyorum yaptıklarımı. upuzun bir yolda kayboluyorum sonra. farkında olmadan kırıp döküyorum kendimi ve onu. kim haklı kim haksız bilmeden… cevabı yok çünkü sorularımın ne ben ne baÅŸkası yanıtlayamıyor bunları.ben aÄŸlarken o uyuyorsa bu adil mi? insanlarla uÄŸraÅŸmaktan beni o kadar [...]

ayna yansıması deÄŸil bunlar, pürüzüli yüzeylerde oluÅŸan yarım yansımalr, gelme açısı normale dik deÄŸil yani…yolda yürürken kim bakmaz vitrindeki, pencereki yansımasına? ben küçük olduÄŸumda bir küçük su birikintisi bulunca yerde eÄŸilir ordaki yansımaları izlerdim , minik bir çöple ÅŸekiller verir gülerdim, aÄŸzım yamuk olur gözlerim kayardı belki ama ben gülerdim. kendimi dışarıdan hiç göremeyeceÄŸim, yüzümü [...]

yarın pazartesi, aslında bugün, of herneyse . sorun şu; yarın benim izin günüm. binlerce insan ben pazar günü 10 saat derse girerken horul horul uyuyor ve ben de pazartesi öğlene doğru uykudan şişmiş gözlerimde elimde kahve fincanım penceren o binlerce insanı ve telaşlarını dudağımın kenarında hain ve muzip bir tebessümle izliyordum. yarın için de tüm [...]

yazacak, söyleyecek bir ÅŸeyim kalmamış gibi… mum yakmalı, kadeh kaldırmalı bu günün üstüne. ışıklar kapalı. yalnız ÅŸarap tadında olmalı herÅŸey, o kadar kekre… dinlemeli, susmalı bir süre. aksın zaman bırakmalı herÅŸeyi…herÅŸeyin düzeleceÄŸini umut ederek, babamın hep söylediÄŸi ÅŸeyi düşünerek; ‘geçer kızım, hiç bir ÅŸey kalmaz’ büyümeli artık, çocukluk anılarını anı olarak bırakmalı kenarda. iç çatışmaları [...]

karıştım bugün; moda ağına düşmüş dine:uf çok güzel bu etek, renkler süper, acaba olurmu üstüme, altına yeni aldığım terlikler süper olur para harcama ustası dine: amaan neki 12 ay taksit yapılıyo zati, bak sigarayı da bıraktım, ona verdiğimi farzederim liseden kalma anarşik dine: hadi len bunamı para vercen, millet yiyecek ekmek bulamıyo bi de eteğim [...]

küçük dinemiz, dinemizcik, dinemiz morissette, dine crow, dine gray, dine jones, dinemiz ferah, dineanouk ve içimdeki tüm ÅŸarkıcı ruhlarım veda ediyorum size… dün gece pc başında müzik dinleyip deli gibi bağıra bağıra çalan ÅŸarkıya eÅŸlik ederken bi ÅŸey yaptım; sesimi kaydettim bi heyecanla, söylerken ööle bi de kendime güvenle sööledimki sanırsınız yılların vokalistiyim, sonra kayıt [...]