Öte yandan Ağustos ayından itibaren dersler başladı ve benim çekimler için haftada 3 boş günüm oluyor. Sağlam bir taktiğe ihtiyacım var yani.
Ama şu aralar herşey vız gelir bana, hayatımda hiç olmadığım kadar mutluyum çünkü…
Sevgili kuzeninim hediye ettiği Lomo Fisheye makina sayesinde Lomography delisi oldum çıktım. Bu makinalar ile çekim yapmanın tadı bambaşka. Hele filmleri kendiniz yıkıyor ve basıyorsanız çok daha güzel ve özel oluyor yaptığınız iş. Şahsen ben deli gibi heyecan duyuyorum. Özellikle lomo’nun beklenmedik sonuçları çok şaşırtıcı oluyor. Lomo makinamın yanında çok kocaman ve ürkütücü görünen Canon 5D yi elime alınca Lomoya ihanet etmiş gibi hissetsem de ikisinden de vazgeçemiyorum. Bir yandan herşeyi kontrol edbildiğiniz ve fotoğrafı hemen görebildiğiniz Dslr makina, diğer yanda ışığın, rengin, anın tamamen kontrolsuz ve kötü kalitede kaydedilmesi var. İşte heyecan da burda. (örnekler için burdan lütfen)
Bu oyuncak gibi fotoğraf makinalardan bir çoğunu almak epeydir aklımda.
Açıkcası ben tüm lomo makinaları kullanmak istiyorum. Bütçeme uyduğu sürece her ay bir tanesini alma niyetindeyim. Ancak biraz daha zaman gerekli. Zira tüm ekipmanımı yeniledim; 5D body ve 17-40mm objektif aldım, evdeki stüdyoyu dekore ettim, ışık sistemi aldım vs. vs.
Bu arada makinaların Lomography.com fiyatı biraz yüksek. bunları E-bay’dn almak daha karlı olur gibi. Hem kullanılmış olması koleksiyon oluşturmak için çok daha iyi olacaktır. Hatta B&h Photo fiyatları bile daha uygun.
Ayrıca şurda Lomography ile ilgili güzel bir yazı var. Burda da benim lomo fisheye çekimlerim bulunmakta.
Bir alıntı yaparak sergi haberi de vermek istiyorum. Facebook üzerinde link var, onun dışında bir link bulamadım.
“Lomografi nedir?
Her şey, 1990’lı yılların başında Viyana’da öğrenci olan Matthias Fiegl ve Wolfgang Stranzinger isimli iki arkadaş tarafından keşfedilen küçük esrarengiz bir Rus fotoğraf makinası olan Lomo Kompakt Automat ile başladı. Viyana’da sessizce ve spontane olarak başlayan bu fotoğraf macerası bugün sayıları milyonlara yaklaşan amatör Lomo kullanıcısı sayesinde sosyo-kültürel bir harekete dönüşmüş durumda. Sınırları, kuralları, planları, hatta netlik, doğru kadraj gibi teknik sınırlamaları dahi reddederek en sıra dışı durumlarda en sıra dışı pozları mümkün olduğunca fazla pozlamayı hedefleyen Lomografi akımının sonucu, yüzbinler tarafından çekilmiş otantik, renkli, çılgın, birbirinden eğlenceli enstanteneler ve Lomo duvarları oldu. Bugün 500.000’i aktif üye olmak üzere sayıları milyonları bulan Lomoseverlerin arasında Brian Eno, Moby, Robert Redford, Rosie O’Donnell, David Byrne, Chick’s on Speed, Pulp, Underworld, Daft Punk ve Jeff Bridges gibi ünlü isimler de yer alıyor.
Yıllardır moda, reklam ve sanat fotoğraflarıyla tanıdığımız 5 ünlü fotoğrafçı; Sıtkı Kösemen, Şenol Altun, Candaş Arın, Yağmur Kızılok ve Mehmet Erzincan‘ın lomo objektifinden yakaladıkları Lucca Art’da…”
Kendime not:
“wishlist”
- Diana F + Deluxe Kit
- SEAGULL TLR RED / GOLD
- 35MM LOMOGRAPHIC FILM (400-800 asa)
- HOLGA Starter Kit
- FUJI INSTANT MINI 7S CHOCO
- OKTOMAT
- PINHOLE ART DIY 135
portre fotoğraflarda kullandığım tüller sonunda başka işlere de yarayacak. bugün boyunca tüllerden şekilller kesip malzeme hazırlamam gerek. çünkü yarın “fotogram” yapmaya çalışacağım.
fotogram; fotoğraf makinası olmaksızın yapılan fotoğraflar aslında. 35mm fil yerine agrandizörün önüne fotoğraf kartını, ışık kaynağı ve kart arasına da yarı saydam cisimleri koyunca ortaya fotogram çıkıyor. şurda örnekleri bulunmakta.
bir de ne zamandır denemek istediğim pinhole tekniğini de bu hafta deneme şansım var. burda bulduğum örneklerden birinin karton üzerine baskısını alıp pinhole makinamı hazırlayacağım. eğer beceremezsem basit bir konserve kutusu yeterli olacaktır.
adana’da bir grup lise öğrencisinin harika sergisinden sonra bu teknik hep aklımda kalmıştı. Onların hocasından bu işi öğrenecek olmam da ayrı bir keyif (:
benim dersler bitti gibi. 6 sezonluk sex and the city dizisinin tüm bölümlerini 3 haftada izleyip filmine de gittikten sonra ev sıkılmaları başlamak üzereydi ki deli gibi fotograf çekip bu anları atlatmak isedim. garip bi’şi bu merak. yürümekten daima nefret eden ben sırf fotograf çekmek için hayatım boyunca yürüdüğüm tüm yolu bu yıl bir daha katettim sanki. ama gezerek fotograf çekmek hala yoruyor beni.
şimdilik çamaşır odası görevi gören, aslında çocuk odası olması gereken ama arada mini studyoya dönüşen odamızda geçiyor vaktimin epeysi. ilk denemeleri kendi üzerimizde yapıp 3-4 gün boyunca sürekli ortaya çıkan fotograflarla eğlendik. sırada 22 kişi beklemekte aynı karelerden çektirmek için.
son plan 24 kişi ile 24 kare fotograf çekmek oldu. dediğim gibi ilk ikisi sevgilim ve ben olduk. sonraki kurbanımız yetenek kumkuması Çağlar oldu. bu hafta içi bir kaç çekim daha yapacağız ve muhtemelen yazın ortalarında 24×24 bitmiş olcak. sonrası süpriz :)
biz çok eğlendik, bir çok arkadaşımız da bu karelere bayıldıklarını söyledi. ama herkesin ortak fikri wrzl’nin mimiklerinin daha iyi olduğu yönünde oldu. napalım, o mimik yapsın ben o anları çekerim :)
Afad’da devam ettiğim 2 atolye var. bunlardan biri yakın zamanda kaybettiğimiz hocamızın adını taşıyan Baltacı Atolyesi. geçen haftalardaki dersimiz ışıkla boyama idi. önce Şebnem Ragıboğlu dersi anlattı, ışıkla boyama tekniğindeki ince detayları anlattı , sonrasında tüm atolye birbirimizi boyadık. çıkan fotograflar hiç de fena olmadı. sonrasındaki ödev kontrolu de çok ama çok keyifliydi.
benim önceden bildiğim bir teknik olduğu için daha kolay yaptım ödevleri ama hiç bilmeyenler için epeyce zorlu oldu. hatta toplu çekim yaparken çok güldük.
ders sonunda Evrim‘in çektiği yukarıdaki fotografı ben çok sevdim. benim çekimim ise aşağıda. elinde enstantane süresi ayarlanabilen bir fotograf makinası olan herkes denemeli bu tekniği, zira inanılmaz keyifli bir teknik.
benim ödev olarak yaptığım çalışmaların bir kısmı şurda bulunmakta. yakın zamanda bir kaç fikir daha deneme niyetindeyim…
evde kurgu fotografı çekmek için deli oluyordum ama sandığım kadar kolay değilmiş.hele ki evdeki tüm aydınlatmalar beyaz ışıksa çok daha zormuş.
benim sevgili modelim ve ben evdeki zor koşullara aldırış etmeden yaklaşık 7 saat çekim yaptık.
bir hafta öncesinden kumaşçılar çarşına gidip aldığım rengarenk tüller, satenler kısmen de olsa işe yaradı. ah bir de onları alırken esnafa anlatabilseydim derdimi.
saten kumaşa perde halkası dikmeleri için o kadar uğraştım ki, dikmediler!
-abla bundan perde olmaz,
-abla eni boyu uymaz
-bak abla şurdan 5 metre fon keselim sana
diyip beni deli ettiler ama hepsini aldım sonunda. annecikim dikti halkalarını ama bu sefer eş dost dine evde studyo kurdu diye şık şık giyinip gelmeye kalktı; akını zor durdurduk. çekim esnasında ev tepetaklak oldu, ben koltuktan düştüm, Alp pasta istedi, ucuz tripod parçalanıverdi, taner‘in hediyesi ledlerim ve piller kayboldu, tek elle makinayı tutup diğeriyle ışık tutcam diye parmağım şişti, her karenin ardında betül ile heycanla bakıp gülerken çok vakit kaybettik, uykusuz kaldık; bir yandan da çok eğlendik.
ama ben sonuçları sevdim, ışık sistemi ile biraz daha uğraşınca iyi şeyler çıkabileceğini gördüm…
fotograf kursu halen devam etmekte. yaklaşık 7 haftalık eğitim kasımın ilk haftası bitecek ve biz kursiyerler ilk sergimizi açacağız. sonrasında atölye çalışmalarına da devam edeceğim.dersleri kendi öğrencilerimden daha dikkatli dinliyor, notlar alıyor, herşeyi öğrenmeye çalışıyorum.
sonuçları şimdilik benim için idare eder kareler oluyor.
ilk fotoğraf çekme amaçlı gezimiz geçen hafta oldu. iki farklı köyde çekim yaptık.
beklediğimden biraz farklı olsa da verimli geçti benim için. 2. gezi için bir nevi prova gibiydi. mesela; artık tripodu daha dikkatli tutacağım, iki parmağım halen mor! sonra yanıma fazladan hiçbirşey almamam gerek, omuzlarım hala ağrıyor. grupdan sıyrılıp gerekirse tek başıma kalmam gerekecek, zira birbirinin aynısı karelerle döneriz geziden. bir de en zoru objektif değitirmek; ama ona bir çözüm bulamadım…
2. gezi kapodokya’ya yapılıyor ve ben sabırsızlıkla bekliyorum pazar sabahını.
burda ve şurda kadar kurs öncesi ve sonrası çektiğim fotoğraflar bulunmakta.
çok ama çok keyif aldığım bir şey için daha çooook çalışmaya razıyım, yeter ki gerçekten iyi işler yapabileyim…
mayıs ayında almıştım sevgili fotoğraf makinamı. tatil başlar başlamaz epeyce kitap okuyup, kullanım kılavuzunda tüyolar alıp ilk fotoğraflarımı çektim, hala ev şartlarında deneme çekimler yapıyorum.
başlangıçta bir çok fotoğrafçılık terimine uzaktım, bunları okuduğum kitaplardan (1, 2, 3 ) ve şu videolardan iyice öğrendim.
17 eylül’ de amatör fotoğrafçılar derneğindeki kursa başlıyorum, o vakte kadar da bolca çalışmaya devam etmeliyim.
bir çok fotoğraf paylaşım sitesine üye olup fotoğraflarımı değerlendirmeye soktum; iyi fotoğrafçıların görüşü, fikirleri, yaptığım hataları belirtmeleri gerçekten şu aşamada çok önemli ve kıymetli benim için
türkçe siteler içinde en çok sevdiğim fotokronik oldu. ama zannedersem daha popüler olan fotokritik. ancak fotokronik’i bence üstün kılan, ardarda fotoğraf yüklemek için günlerce ve saatlerce beklemiyor, beğendiğiniz bir fotoğrafa sadece puan verebiliyorsunuz. ve anasayfada görünen fotoğraflar daha profesyonel duruyor.
fotokritik’te forumlar harika. lens seçiminden gece çekimi detaylarına kadar çok sağlam bilgiler edinmek mümkün.
bir de fotofanclub var; bu siteye üyelik ücretli. ancak erkayalardan alış veriş yaptığım için bir yıllık platin üyelik hakkım var ve arada bir orayı da ziyaret etmekteyim.
yabancı siteler içinde favorim ve rahat fotoğraf yükleyebildiğim yer ise deviantart. çeşitlilik çok ama çok geniş. sadece fotoğraf değil, çizim dijital manipüle, animasyon vs.vs. vs
şimdilik bu bahsettiğim sitelerin hepsinde kendi galerimi oluşturmaktayım. şu zamana kadar çektiğim ve eh işte diyip paylaşmak istediğim fotoğraflar bu sitelerde(1, 2, 3, 4) bulunuyor.
ancak fotoğraf çekmekten daha çok yaptığım şey ise fotoğraf görmek. bu amaçla gezdiğim yerlerin başında yine deviantart gelmekte, sonra 3ayak, dpreview, istockphoto, fotosearch.
ben bu işten inanılmaz keyif alıyorum ve kursu bitirip atölye çalışmalarına başlamayı sabırsızlıkla bekliyorum!!!
dipnot: ah bir de ekipmanlar bu kadar pahalı olmasa :(
muhteşem koltuklar, kucağa alınıp sevilesi puflar , çılgın mutfaklar, bomboş ama dopdolu dolaplar, içinden bir daha hiç çıkmak istenmeyecek konforlu yataklar, sadeliğin dibine vurmuş salonlar, el yıkamaktan ziyade değil üzerinde uyunası lavabolar, edison‘u kimbilir belki de tesla‘yı yadeden aydınlatma ürünleri, tablo gibi şömineler, zekice hazırlanmış flash siteler; hepsi ama hepsi çok güzeller.
digital fotoğafçılık kitaplarını okudum bulduğum vakitlerde. özellikle scott kelby ve tom ang tarafından yazılmış kitaplar (1, 2) çok keyifli ve çok öğretici. photoline dergisinin aralık ve ocak sayıları da benim tam olarak merak ettiğim konularla dolup taşıyor. tabi bir de 3 ayak bir çok konuda benim ajandam gibi.
beni kararsızlığa sürükleyen ve aralarında karar veremediğim makinalar şunlar.
bu dört makinayı çok inceledim, çektikleri fotoğrafları (1, 2, 3, 4) karşılaştırdım. benim en büyük sıkıntım aslında nikon mu? canon mu? işte bu noktada çok kilitleniyorum.
bir çok profosyonel fotoğrafçıya sordum, bir çoğu canon dedi, ancak bir arkadaşımdan kısa süreliğine alıp kullandığım nikon d50 beni çok etkilemişti, aklım onda kaldı. eh biraz duygusal yaklaşıyorum da diyebiliriz.
bu iş zor mu ne? daha ben gövde için karar veremedim bir de beni bekleyen daha tripod ne marka olmalısı var, mafsallı başlık mı alsamı var, macro objektif mi alsam yoksa close up lens mi kullansamı var, 18-55mm objektif beni kurtarır mı yoksa 24-70mm almam mı gereği var var. aaahhh!!!
uzun süredir hem de çok uzun süredir deli gibi istediğim bir şey alıyorum, bu yüzden çok mutluyum aslında, çok da heycanlıyım. deli gibi çalışıyorum ve para biriktiriyorum bunun için. benim için yüksek bütçeli bir şey bu alet ve ondan bu kadar didikliyorum. iyi bir karar vermeye çalışıyorum.
karar verdiğim tek şey garantisiz olmasını göze alarak amerikadan getirteceğim hangi makinayı alacak olursam. burda incirlikte çok arkadaşımız vari, sürekli gidip gelen. hatta mayıs gibi sevgili josie gelecek tekrar, o zamana kadar bir karara varır da siparişi verirsem değmeyin keyfime. ciddi anlamda fark var türkiye fiyatları ile.mesela canon eos 400 burda yalçınlarda 1800 tl civarında, amazon‘da ise 800$ dan başlıyor fiyatları. ama buna karar verdim işte. canon alırsam eğer markasının yanında rebel xti yazacak ama olsun :)