Yaşadığım bu süreç beni korktuğum gibi endişeli, sıkıntılı yapmadı, aksine huzurlu ve sakin oldum. sadece ota boka ağlamak ve ara ara şiddetlenen sırt ağrıları dışında herşey harikulede geçmekte.
Bir elimde havuç, diğer elimde elma, kulağımda güzel müzikler, aklımda hep bebek, yanımda sevgilim, ailem ve bu keyifli zamanlarda hep yanımızda olan güzel dostlar.
E ben bunun için de aÄŸlarım ki ÅŸimdi…
“Rüzgara kapılmış gidiyorum ben, ne olacak bu iÅŸin sonu ne olacağım ben… dü dü duu duuü…”
Additional comments powered by BackType
lunawar
Åžubat 28th, 2010 22:37
hiiii:) göbek değil bebekk!!
ilkay
Mart 11th, 2010 12:52
ayyyy canım benimmmmm
bi doÄŸsa hayırlısı ile şööyleee misssler gibi kokusu çeksek içimize…