kesinlikle bir mucize!
çarÅŸamba günü erhan ve aylin’in bebekleri minik pamuk hanım Rüzgar dünyaya geldi. ama çok güzel dünyaya geldi.
aylaar öncesinde aylin’in karnı birazcık büyümüşken doÄŸumda fotoÄŸraflarını çekeyim dedim öylesine ve aylin kabul etti! o günden beri sürekli erhan’a sormaktaydım doÄŸum nezaman olacak, bi deÄŸiÅŸiklik var mı diye.
çarşamba günü tüm cesaretimle ve makinamla hastaneye gittim.
doktorundan ve anestezi uzmanında izinler aldık. içerde bayılmayacağıma söz verdim ve yeşiller içinde hemşirenin refakati ile ameliyathaneye girdim. biraz korkarak, aylinle göz göze gelerek, onun hafif endişeli korkulu, meraklı ifadesini izleyerek doktorun talimatlarını dinledim; yeşil olan hiçbişeye dokunma!
herÅŸey çok hızlı oldu, doktorlar aylin’le konuÅŸurken bebecik çıkıverdi dünyaya. ilk fotoÄŸraflarım epeyce kötüydü. bir yandan aÄŸlıyor, bir yandan ellerim titriyor ve bir yandan ıslanan makina için endiÅŸe duyarak net kareler yakalamaya çalışıyordum.
herÅŸey çok yolunda gitti. çok saÄŸlıklı tombilicik (4,250 kg) bir bebik vardı artık. onun gelmesi ile ortam biraz daha telaÅŸlandı, çocuk doktoru geldi, bebek muayene edildi, tartıldı, kordon kesildi, kan alındı aÄŸzına burnuna borular sokuldu derken ÅŸirin mi ÅŸirin ilk giyseleriyle annesine götürüldü. aylinin gözünden düşen damlalarla ilk kez göz göze geldiler…
sonrasında bebek, hemÅŸirenin kucağında çıktı. ben de peÅŸinden….
ameliyathanenin kapısından kalabalık aile karşıladı beni, arada bebeği geçmiş önce çıkmışım, beni bebek sandılar bi ara galiba :)
bu inanılmaz güzel tecrübe beni çok etkiledi; anlatmak çok güç. kadın olduÄŸum için , bir gün anne olacağım için çok ama çok ÅŸanslıyım….
erhan ve aylin’e ve tabiki Rüzgar’a sonsuz teÅŸekkürler.

ps: fotoğrafları anneciğin izni olmadan yayınlamak istemedim. izin alınca bir kaç kareyi paylaşmak isterim.

edit: iÅŸte fotoÄŸraflar burda. ne yazıkki pek iyi kadrajlanmamış ve ışık problemi olan fotograflar var. ellerim çok titrerken, aÄŸlarken, ışık azken bunlar çıktı…