çok ağladım, kocaman adamların hıçkırıklarını duydukça daha çok ağladım, karanlık odayı çok seven eşini karanlık bir kutuda uğurlayan kadın konuştukça daha çok ağladım.
Mehmet Hoca’nın son öğrencileri arasındaydım. kısa bir süre içinde çok iz bıraktı ben de.Kurs dönemi boyunca ben ve tüm arkadaÅŸlarımın hayran olduÄŸu, her sohbetimizde mutlGezilerde gizliden O’nu izledim, hatta fotoÄŸraflarını çektim.
Çok şey öğrendim, öğrendik ondan.
kırmızı ışık altında fotoÄŸraf kağıdında ilk noktacıklar belirirken ÅŸaÅŸkınlığıma ve heyecanıma o ÅŸahit oldu ve 52 yıl boyunca her baskı yaptığında en az benim kadar heycanlandığını anlattı; kibarca, sakince…
Afad’ın kurucusu ve onursal baÅŸkanı, bizim sevgili hocamız Mehmet Baltacı…
Additional comments powered by BackType
İLKAY
Aralık 20th, 2007 15:18
canım ne güzel yazmışsın….
YüreÄŸine, kalemine saÄŸlık….
İyi ki tanıdık onu….
İyi ki hocamız oldu….
İlkay
CITRIL
Aralık 24th, 2007 01:00
Ölüm, ne yazıkki gidene değil geride kalana zordur.
Geride kalan tüm sevenlerine allah sabır versin…