(kesin yine dicek)

Mesela ben bugün gitar çalmaya başlayan bir insanın direk Satriani yardırmaya başlamasını önermem, “nakin on hevııns dooooğğr” diye bağaracak ve “plaj gitar” türü ile başlayacak elbette. (Son paragrafın konuyla hiç alakası olmadı.)

N-tipi ve P-tipi olarak adlandırılan NMOS ve PMOS transistorların aynı tümdevre üzerinde gerçeklenmesine olanak tanır. Genel olarak günümüzde kullanılan sayısal (dijital) devrelerin neredeyse tamamı (örneğin mikroişlemciler) CMOS teknolojisi ile üretilir. Bu teknolojinin yaygın olarak kullanılmasının nedeni, bu teknolojinin birim silisyum alanda en fazla transistor gerçeklenmesini olanaklı kılması, gerçeklenen devre açık durumda fakat işlem yapmazken neredeyse güç tüketmemesi gibi önemli özelliklerdir. Böylece elektronik endüstrisinin temel taleplerinden olan düşük maliyet ve düşük güç tüketimi (uzun pil ömrü) sağlanmış olur.

Bak bende sayende bişi öğrendim….

Hayırlara vesile olsun deklanşör kursu efem, bi arkadaşım var objektife “objefte” diyo ısrarla, alırlar mı sizin kursa aceba?
Tripodu dikkatli tutacağım demen, sanırım bacakların arasında elin sıkıştı nihohoho :))
Birde şeyi çok merak ederim, neden her fotoğrafla uğraşan böyle köylü amcaları nineleri çeker?
Çekecek başka konu yok mudur?
Ya tellerde duran güvercinler, ya bi sandalın denize yansıması, ya havada uçan martılar arkada İstanbul manzarası, ya da bi böcüğün bağırsaklarına kadar görme hissi?
O yüzden biraz tuhaf gelmiştir bana hep fotoğraf sanatı?
Olan bişeyi yakalıyosun, evet anı ölümsüzleştiriyosun ve bir his, bir duygu katıyosun kareye.
Şööle bi örnek veriyim, mesela o yukardaki teyzeye 15 dakka boyunca ööle bak teyze desek ve 10 kişi aynı kareyi, aynı açıdan aynı ışıktan aynı hödöbötten çekse işte, hepsi aynı olacak…. o zaman fotoğraf mı sanat içindir yoksa teyze mi fotoğraf için yaw ne diyom ben?