DSC00612m.jpgüzerime karanlık çöküyor gibi. yolda yürüken, yemek yerken, film izlerken birden o fotografdan uzaklaşıyor uzaktan izliyorum yaptıklarımı. upuzun bir yolda kayboluyorum sonra. farkında olmadan kırıp döküyorum kendimi ve onu. kim haklı kim haksız bilmeden… cevabı yok çünkü sorularımın ne ben ne baÅŸkası yanıtlayamıyor bunları.ben aÄŸlarken o uyuyorsa bu adil mi?
insanlarla uğraşmaktan beni o kadar unutuyorum ki, sadece kırgın, ağlak olduğumda aklıma geliyor çünkü o zaman yanımda sadece ben oluyorum, tek başına!
sadece bu ÅŸarkı iyi geliyor bana…
yağmur duasına çıkmak istiyorum şu kasvetli yapışkan soğuk havada, iyice gömülüyorum dibe doğru. içmek istiyorum bu aralar, sigara hem de! ama bıraktım ya, nodüllerim için ya, yoksa ne olur? pörtler gözlerim ve sesim kısılır, nodüller büyür ameliyat olurum.
hımm bu pek iyi deÄŸil. ÅŸarap içeyim o zaman hem kan yapar hem sarhoÅŸ, gevÅŸer tüm kasıntılıklarım, sallamam sevmeyenlerimi ve sevemeyenlerimi. kimseye zararı olmadan ÅŸirince yaÅŸamaya çalışan ben çok yoruluyorum küçük hesaplardan, klavye ıslanmasın istiyorum o yüzden ya yazmayı bırakmam ya da aÄŸlamayı bırakmam gerekiyor, depresif bi yazı oldu biliyorum s…de deÄŸil! hastayım bir de tüm bunların üstüne, hapÅŸurmaktan kafam aÄŸrıyor. bu memleketin ne sıcağı ne de soÄŸuÄŸu çekilmiyor. 11 saat derse girdim kollarım acıyor artık. çok mu üst üste geliyor herÅŸey kestiremiyorum…

aslında biliyorum beni bu kara karanlık yapan şeyi ama görmemek için çok direniyorum, ama artık görmem ve bir çözüm getirmek gerekiyor.
özel sektör zordur, hep söylenir bu, hep insanlar orada kazanmak üzerine yoÄŸunlaÅŸmıştır. patron da çalışan da para kazanmak üzere yapar herÅŸeyi. ama benim yaptığım iÅŸte böyle olmamalı, çünkü bu iÅŸ para için yapılabilindecek bir iÅŸ deÄŸildir. evet para kazanıyorum hatta bir çok meslektaşıma oranla türkiye standartlarını da düşünürsek iyi kazanıyorum ancak iÅŸimi de iyi yapıyorum ama para için deÄŸil, aldığım o zarf için deÄŸil, gecenin 9 una kadar tek tek her bir öğrencinin derdini sıkıntısını dinlemem, anlamadığı en basit ÅŸeyi bıkmadan gerekiyorsa 10 kez anlatmam iÅŸim çok sevdiÄŸim için.. hiç bir içi dolu zarf bana gelip boynuma sarılan öğrencimin teÅŸekkürünün verdiÄŸi mutluluÄŸu veremez, hiçbir iÅŸ beni dönem başında kimya neti (-) puanlarda olan öğrencinin 1 ay sonra 5 net soru yaptığı zaman gözündeki ışıltının mutluluÄŸunu yaÅŸatamaz. ama ben çok yoruldum… içi hırs dolu yöneticilerden çok sıkıldım… yarın benim için önemli bir gün… dersimde istediÄŸim konsatrasyonu saÄŸlayamıyorum. akraba eÅŸ dost iliÅŸkiler etrafında iÅŸ yürüten insanların arasında daha fala devam edemeyeceÄŸim ama biliyorum ki ben onlar için çalışmıyorum, haftada 42 saat derse girip hala bundan huzur bulabilirken sınıfa girdiÄŸim zaman öğrencilerimden aldığım güzel bakışlarla huzur bulabiliyorken bunun bozulması beni bozuyor artık. bilmiyorum sonucu, sadece bu ÅŸekilde devam edemeyeceÄŸimi dile getirip sonucu her ne olacaksa katlanacağım…
belki sonra evde vakit geçirmeyi sevmek üzerine yazılar yazacağım belli mi olur? ayıp mı olur?