DÄ°NEMÄ°Z

bu zamana kadar hep söylerim, sakın hediye çiçek vs. almayın çocuklar; soracağım iki soruya doğru cevap verin bu benim için en güzel hediyedir diye. ama bu zamana kadar da hiç dinlemediler beni. ne kadar kızsamda bugün eve gelirken kucağımda çiçeklerle arabada çok mutlu hissettim kendimi, düşünüdüm sonra başka hangi meslekte bu manevi hazzı yaşayabilirdim ben diye. yolda işime giderken hep önünden geçtiğim çiçeci bile bana gülmseyerek bir gül uzattı; öğretmen gününüz kutlu olsun diyerek.

sanki bayram yeri gibiydi tüm gün öğretmenler odası, ilk kez bu günü öğretmen olarak geçiren yeni asistanlar için daha bir baÅŸkaydı. sabah yaÅŸadığım en özel kutlama tıpkı bizim yeni asistanlar gibi öğretmen adayı olarak geçidiÄŸim ilk 24 kasım günümde beni kutlayan öğrencilerim geldiler, biri henüz tıp fakültesinde intern, biri de mimar olarak hem de, ben aÄŸladım… ve ÅŸunu düşündüm hep, iyiki bu mesleÄŸi seçmiÅŸim, iyiki öğretmen olmuÅŸum. iÅŸimi seviyorum, öğrencilerimi çok seviyorum ve bugün bana her sarıldıklarında içtenliklerini o kadar güzel gördümki; iÅŸte bunu seviyorum…

akÅŸam bir öğrencimin annesinin yaptığı güzel yufka ekmeÄŸi yedim, çiçeklerimin fotoÄŸraflarını çektim, bir diÄŸer öğrencimin sabah erkenden kalkıp aÄŸaçtan toplayıp da bana getirdiÄŸi mandalinaları kokladım, aÄŸladım. ben bugün çok karışık hisler yaÅŸadım…

…