Flying.jpg

kanatlarım olsun, rüzgarın akımını hissedeyim istiyorum. küçükken öyle çok görürdüm ki o rüyayı… hep aynı rüya; hep uçardım, saçlarım kısaydı o zaman hayal edemezdim onların uçuÅŸtuÄŸunu ama nefesim kesilirdi. hayatımda ilk kez uçaÄŸa bindiÄŸimde o minicik pencereden dışarı çıkmayı istedim, ben de uçayım istedim, süzüleverip rüzgarda bir saÄŸa bir sola fuuuuiiiuv diye … bir kez o rüyadan hatrladığım duyguyu yaÅŸadım az da olsa. fethiye ölüdeniz de yamaç paraşütü yaptım, sevgili hako benimle beraber zirveye kadar gelip yanımda oldu, atlamadan önce ben korkup kaç kez vazgeçtim ama o bana güç verdi, büyüsünden bahsetti… babadaÄŸ‘da ki o dik yamaçtan sevgili çek pilotumla beraber run! run! ruuuun! çığlıları eÅŸliÄŸinde o nefes kesici his hala hatırladıkça içimi titretmektedir. iÅŸte yılın bu vakitlerinde ; ölüdenizin en güzel zamanlarında , kelebekler vadisinin en büyüleyici olduÄŸu, gökyüzünün bulut dolu olduÄŸu zamanlarda orda olmayı ve sahile uzanıp gökyüzündeki rengarenk paraşütleri izlemeyi çok istiyorum. bir daha uçma hissini yaÅŸayabilmeyi ise herÅŸeyden çok… havalansam, kuÅŸ olsam; gerçek ama.. hazerfan gibi cesur belki de…