bitti, tatilim dün itibari ile sona erdi, bugün ders başı yaptım ve orda olmayı, tahta kalemi lekesini, acı çay tadını, düzgün cümle kurma kaygısını, bakımlı olma derdini, sabah uyanamayıp geç kalış telaÅŸlarını, sevgiliye noluur beni bugün sen bırak diye yalvarışları, ilk tenefüsü iple çekip sabah kaavesini yudumlamaya çalışırken örencimin pat diye soru getirmesini, ya hocaam diye baÅŸlayan cümleleri, tahtaya tıklamayı, dersten çıkıp koridorda test istemek için görevliyi aramayı, güvenlikçimiz ÅŸahin abiyi, ÅŸeker yüzlü sekreterimiz senemi, derslerine girmediim küçklerin hayran bakışlarını, beni hernedense hep cografya öğretmeni sanan ÅŸaÅŸkın öğrencileri özlemiÅŸim, evet çok ciddiyim gerçekten özlemiÅŸim,ama 10 saat derse girdkten sonraki ses kısıklığını ve ayak tabanlarımdaki sızlamayı, kalabalık trafikte eve ulaÅŸma derdini hala özlememiÅŸim…
ilk dersleri hep çok seviyorum, dönem sonu geldiğinde o dersi hatırlayıp karşımda oturan endişeli, korkmuş bakışların nasıl güleryüzlü, bişiler öğrenmiş, biligiye aç, sorgulayan, telaşlı, heyacanlı, teşekkür dolu, bembeyaz bakışlara dönüştüğünü hatırlayıp sabırsızlanıyorum. içinde bi şekilde bulunduğum ama hep de eleştirdiğim sisteme rağmen onlara bişiler verebilmenin keyfini yaşamak için sabırsızlanıyorum, ben bu işi çok seviyorum!! ama yine de bu yazının üstüne şu şarkıyı dinlemeden edemiyorum!!